Deel 54: Werken voor SABIC in Riyadh/Saudi Arabia

Week: 28 juni – 5 juli


Thema: Time Flies

Het eerste half jaar van 2014 is al voorbij; er resteren nog slechts zes maanden van mijn tweejaarlijkse verblijf en het is bijna vakantie. Time Flies! De drukke en uitdagende business- en privé-agenda zullen daar wel mede debet aan zijn.
Zo kwam ik twee weken geleden in de nacht van zaterdag op zondag terug van Abha en “mocht” maandagavond alweer voor een driedaagse naar Jubail. De maandelijkse meeting met de HR-collega’s; een bespreking met het HR Manufacturing Leadership Team; enkele selectiegesprekken en een bezoek aan een workshop met HR-thema’s voor het management van de affiliate “SHARQ”.

De maandelijkse meetings met de HR-collega’s zijn, naast twee wekelijkse besprekingen, de enige vaste overlegmomenten. De bijeenkomst met HR-collega’s van alle affiliates heeft ten doel om ervaringen te delen; “lijnen-uit-zetten” of uitgezette lijnen te verhelderen. Deze keer was het aan mij om met collega Mohammed Hammad van “Petrokemya”, de dag voor te bereiden. De thema’s liggen voor het oprapen; het is eerder selecteren dan schrapen. Het probleem is echter vaak dat Saudi’s die geen managementfunctie hebben, er niet van houden om een presentatie te geven en ik kan niet doorgronden wat de werkelijke reden is. “Niet-in-de-belangstelling-willen-staan?”; “Niet-boven-het-maaiveld-uitkomen?”; “Bang-om-niet-aan-verwachtingen-te-voldoen?” De uitdaging is dus om iemand bereid te vinden en gelukkig lukt het deze keer. Onze collega Ahmed Al-Fifi, HR Business Partner van “IBNSINA”, houdt een verhaal over “Stay-interviews”.
In de regio Jubail is een harde concurrentie op de arbeidsmarkt en “Verloop” is een groot probleem. Men wil een objectiever beeld over het potentiële verlooprisico, teneinde pro actief en gericht actie te kunnen nemen. Naast het gebruikelijke periodieke gesprek over performance en potentieel, heeft “IBNSINA” een jaarlijks gesprek geïntroduceerd tussen manager en medewerker over de mate waarin de functie uitdagend is; over ontwikkelingen in de functie; over voorwaarden e.d.; noem het “een individueel tevredenheidsonderzoek”. Een praktisch toepasbaar verhaal dat veel bijval krijgt van collega’s die interesse tonen in deze best practice. Daar doe je het voor. Misschien dat Ahmed’s presentatie bovendien anderen iets makkelijker over de drempel helpt.
De dag eindigt altijd zeer abrupt. Geen formele reflecties in de vergadering en geen informeel praatje achteraf. Na het laatste inhoudelijke punt is het echt “over and out”. Enig contact na afloop is er niet; iedereen verdwijnt meteen. “Family time”; “No need”; “Work”; “Flight” zijn de argumenten om direct te vertrekken. Jammer vanuit mijn optiek, maar dat is de cultuur.

Na zo’n driedaagse krijg ik op weg naar het vliegveld van Dammam vaak een gevoel van “lekker-naar-huis” en zeker op donderdag, als het weekend voor de deur staat. Op zo’n avond is het echter altijd druk en de vlucht heeft bijna een uur vertraging. Het wekelijkse “donderdag-avondbezoek” aan de compound-bar gaat derhalve helaas aan mijn neus voorbij en dat is misschien niet verkeerd want vrijdagochtend zal het vroeg dag zijn, omdat er nog één uitstapje op de agenda staat; namelijk “Edge of the World”. Deze keer gaat collega Harshpal mee on tour. “The Edge” ligt midden in de woestijn en het zomert al volop; wat betekent dat we om 7 uur aan het vertrek moeten staan, want vanwege de hitte is het zaak om voor twaalven de woestijn te verlaten.
Link naar the Edge: http://www.blueabaya.com/2012/08/guide-to-edge-of-world.html

“Edge of the World” ligt ongeveer tachtig kilometer buiten Riyadh; laatste twintig kilometer gaan dwars door de woestijn en roepen een echt “woestijn-gevoel” op. Trefwoorden op weg naar “Het eind van de wereld” zijn: rust; stilte; eenzaamheid; onmetelijk; duizelingwekkend en kleurrijk, ondanks het overheersen van de zandkleur. Je zou nog “droogte” en “hitte” kunnen toevoegen, maar omdat we de ochtend gebruiken kan het qua temperatuur in deze fase van het jaar nog net.
We slippen door het rulle zand; hobbelen over stenen; steken stapvoets een droge bedding over; soms is het uitzicht eindeloos; dan weer wordt het “beperkt” door prachtige rotsformaties en de enige ontmoeting op deze ochtend is een herder met zijn kamelen en geiten.
De natuur lijkt hier duizenden jaren te hebben stil gestaan, behalve de erosie die heeft haar werk gedaan en het plaatje nog mooier gemaakt. We staan op de toppen van rotsen en aan de “Edge” van diepe kraters. Het uitzicht vanaf de rotsen is overweldigend en doet denken aan ontdekkingsreizigers die plotseling voor onmetelijke vlaktes staan. Alleen daar waar stroompjes ontstaan na een regenbuitje zie je wat groen.
Kort voor het middaguur keren we terug naar Riyadh, maar niet nadat “Mother Salwa” weer voor een prima authentieke picknick heeft gezorgd met Arabische koffie; thee; verschillende soorten dadels en verschillende soorten dadelcakes. En omdat het nog geen Ramadan is; geen toeslagen; alles tegen de normale prijs. Great Salwa. Thanks again.

Zondag na “Edge of the World” is de Ramadan begonnen. Voor Moslims een heilige en zeer bijzondere maand. Wat valt er zoal op:
• Natuurlijk is er het vasten tussen zonsopgang en -ondergang
• Veel mails en gesprekken beginnen met “Ramadan Mubarak” = “Gelukkige Ramadan”
• Vanuit alle lagen in de organisatie komen er mails met mooie e-cards en “Ramadan Mubarak”
• Moskeeën worden drukker bezocht; bijna iedereen doet mee aan de Ramadan en vertelt me dat het een inspirerende periode is
• Men leest elke dag een hoofdstuk van de Koran; gemiddeld 16 A-4-tjes; er zijn 33 hoofdstukken. Dus als je voor het eind van de Ramadan (rond 27 juli) klaar wilt zijn, moet je wel doorlezen
• Mijn beeld is dat er meer dan normaal verlof wordt genomen; kennelijk is dat om de Ramadan nog intenser te beleven; nog meer te focussen op de relatie met Allah en geïnspireerd te raken door het bovenaardse. Kortom het is een overtuiging.
• Diep respect voor de mensen die meedoen, want als ik vanaf ’s ochtends 10 uur op kantoor ben, snak ik om 12 uur echt naar koffie met een broodje en ben maar wat blij dat SABIC deze faciliteit voor de niet-moslims heeft gecreëerd. Mijn Saudische collega’s eten en drinken pas acht uur later!
Zie aflevering 21 voor meer achtergronden over Ramadan

Nog even het WK. Tijdens mijn driedaags verblijf in Abha word me wel 15 keer gevraagd “Where are you from?” “Where were you made?”; “Where is your home?” “From what country are you?” “Really from Holland? Waaaaaw Holland. Arjen Robben ………………………!” Het Nederlands XI-tal wordt met veel interesse door de Saudi’s gevolgd en ook hier is Arjen Robben de grote man: een wereldster.
Veel Saudi’s zijn lovend en geloven dat Nederland de titel gaat pakken. Of is het “pleasen”? Als ik ze vertel dat we met z’n allen toch redelijk sceptisch waren voor de start, begrijpt men daar niets van. Voor de Saudi’s hebben Louis c.s. de verwachtingen (nog) niet overtroffen. Hebben zij dan toch een betere kijk op het spelletje? Analyseren wij dan toch te veel en luisteren we dan toch te veel naar de analytici? Vanwege de Ramadan hebben ze wel het voordeel (?) om tot diep in de nacht alle (potentiële) tegenstanders te bekijken. Na Nederland – Costa Rica zijn we weer wat wijzer en als we doorgaan, wordt dat ongetwijfeld gezien als een bevestiging van wat ze al dachten.

Vanwege de vakantie welke dinsdag a.s. begint is dit voorlopig de laatste aflevering. I’ll be back in August! Time Flies.

Feiten-van-de-week:
• Dit weekend staat in het teken van de voorbereiding op de vakantie; dat betekent poetsen; koffer pakken en lijstjes maken voor achterblijvers.
• Juni zie groepsfoto. Dit keer ook sandalen!
• Zoals gezegd het zomert momenteel volop en de zon laat de dadels goed groeien op de compound (zei foto )