Deel 43: Werken voor SABIC in Riyadh/Saudi Arabia

Week: 2 - 13 maart

Thema van de week: Boeken en Culinaire ervaringen


Inmiddels heb ik 24 Arabische taallessen gehad en ter gelegenheid van de 25e trakteert Mohammed op een etentje, maar alvorens de culinaire verslaggever aan het woord komt, nog even iets over het Arabisch, dat door zo’n 300 miljoen mensen wordt gesproken en daarmee in de top 10 staat van de grote talen in de wereld. Men spreekt het in Noord-Afrika van Marokko tot Egypte; in het Midden-Oosten; o.a. Syrië en ook in Israël; in de Golfstaten van Oman tot Irak en in enkele Oost-Afrikaanse landen; zoals Somalië en Djibouti. De wijze waarop het wordt gesproken verschilt nogal vanwege de dialecten, maar de schrijfwijze is vergelijkbaar.
Zo’n omvangrijk taalgebied betekent ook dat er een grote markt is voor boeken en kennelijk staat het boek op dit moment op veel plaatsen in de belangstelling want ik lees dat in Nederland de “Boekenweek” van start is gegaan; dat er op korte termijn in Londen en Bologna boekenbeurzen zijn; afgelopen week was er een in Riyadh. Na een tip van een collega gaan Ger; Ed en ik op pad. In gezelschap derhalve van twee zeer gedreven lezers, met veel interesse voor de geschiedenis en vooral Ed kun je niet ontmoeten zonder een boek onder z’n arm. Inmiddels hebben we hem afgeleerd dat hij tijdens de lunch zijn boek meeneemt en toch leest hij leest minimaal een boek per week.

Wat mag je verwachten van een “bookfair” in Riyadh. Tot nu toe hebben we hier twee boekwinkels aangetroffen van een niet al te hoge kwaliteit. Bovendien zijn er in het Kingdom nauwelijks schrijvers; Saudi’s hebben het imago geen lezers te zijn en kijkend naar de historie is dat niet zo vreemd, want dit land kende enige tientallen jaren geleden nog meer dan 50% analfabeten. Dus waarom een boekenbeurs in Riyadh?

Onze verwachtingen worden in elk geval op de parkeerplaats al helemaal overtroffen, of hebben we de zaak schromelijk onderschat? Als we even na vieren arriveren bij het “Riyadh Exhibition Center” is het aanschuiven in een lange rij wachtenden. Velen hebben een klein karretje bij zich om gekochte boeken in te laden. Binnen is het nog drukker. De cynici zullen wellicht zeggen: “Wat moet je anders in deze stad?” maar mogelijk dat het percentage jongeren onder de bevolking (> 50% jonger dan 30 jaar) en hun interesse voor wat er elders in de wereld gebeurt, hen hier naartoe brengt. Who knows?
Tientallen stands met boekhandelaren en uitgevers uit de Golfstaten; de Verenigde Staten; Spanje; Japan en Duitsland. Kortom een soort “Frankfurter Buchmesse”, maar dan in Riyadh. Hoewel meer dan 90% van alle boeken in het Arabisch is, ontdekken we ook hier veel interesse voor de geschiedenis. Het aantal boeken over de Tweede Wereldoorlog is opvallend; natuurlijk veel boeken over de koningen van het Kingdom en vanzelfsprekend zijn er de nodige stands welke enkel het “Boek-der-Boeken” van deze kontreien te koop aanbieden in alle soorten; maten en prijsklassen. Kortom het bezoek heeft het plaatje over dit land weer wat verder ingekleurd en aangetoond dat er zeker interesse is in boeken en lezen. Als we na ruim twee uur de beurs verlaten, zien we dat velen een redelijk vol karretje met zich meeslepen, maar Ger, die een paar interessante boeken heeft gevonden, besluit om een paar kilo zelf te dragen.

In de afgelopen weken waren we in drie restaurants, uit drie verschillende culturen, te gast en dus is er gelegenheid om een beetje te vergelijken. We bezochten het “Noodle House” voor een Aziatische maaltijd (zie aflevering 41); eten bij “Piatto” een Italiaans gerecht en tenslotte met Mohammed naar “Romancia” een typisch Saudische restaurant. De Saudische cultuur kent in mijn ogen niet zoveel romantiek, dus ik ben benieuwd.

Met een grote glazen gevel en een benedenverdieping met Tl-verlichting voor de afhaalmaaltijden, oogt het restaurant niet direct romantisch. Hartelijk, doch niet verrassend, is de ontvangst met Arabische koffie; maar als we op de eerste verdieping op zoek gaan naar een “tafeltje” slaat de verbazing toe. Normaliter is er in een Saudisch restaurant sprake van family-secties en worden gezinnen middels panelen gescheiden van de andere gasten. In dit restaurant is er voor elk groepje gasten een aparte ruimte. Er zijn wel dertig op, borsthoogte ommuurde, compartimenten. Met enige fantasie kun je zeggen dat de inrichting typerend is voor de Saudische samenleving, waar elk huis ommuurd is en waar op allerlei gebied zaken worden afgeschermd.
De compartimenten zijn niet voorzien van tafels, maar natuurlijk wel van dikke tapijten en kussens. Als er schoenen voor het deurtje staan, weet je dat de ruimte bezet is. Echter, de privacy is niet volledig gegarandeerd want als je de nieuwsgierigheid niet helemaal kunt bedwingen, heb je pottenkijkers die even een blik “over-de-schutting” werpen.

We kunnen een “open” of, voor 100 SAR, een “gesloten” compartiment kiezen. Mohammed is royaal, of wil hij geen inkijk(?), en kiest voor de “kamer”, waar we met een eigen wasgelegenheid; een typisch Arabisch koffieservies; een kandelaar met wierook en een TV iets meer luxe hebben. Die luxe en de romantiek blijken niet uit het tafellaken, dat is van eenvoudig plastic en wordt op de grond uitgespreid. Vervolgens worden soep; hoofdgerecht en dessert tegelijk opgediend. Vrij om te beginnen waar je wilt! De bediening is vlot; vriendelijk; natuurlijk geïnteresseerd in het land van herkomst en wil graag even op de foto. Of course no problem.

De “Wasjba”(= maaltijd) bestaat uit “Sjoerba” (= soep); ”Salata”; “Maslousa” (= rijst met groenten); “Gobs” (= brood); “Hasji” (kamelenvlees) en “Kunata” (= dessert). Het is een combinatie van gerechten uit de Saudische; Libanese en Egyptische keuken.
De Lentil soep is populair in het Midden-Oosten; lijkt qua smaak en kleur een beetje op “onze” erwtensoep en smaakt prima; ook de rijst; groenten en salade zijn lekker gekruid echter niet te, maar het vlees is wat taai en te vast op het bot. Mohammed vindt het kostelijk en eet beide stukken op. Tenslotte het dessert. Als liefhebber van toetjes verkies ik vooral de zoetere nagerechten; deze keer is het iets hartigs. Een Egyptisch dessert van boter en kaas, verpakt in een soort cake, smaakt goed en is meer dan “gaatjes vullend”. Om eerlijk te zijn, heb ik wel eens beter gegeten, maar de sfeer is bijzonder en absoluut de moeite waarde om te ervaren.

Als je van gezellige drukte houdt, ben je niet aan het goede adres, want je hebt geen idee hoeveel gasten er zijn, maar als je het leuk vindt om echt (romantisch?) onder elkaar te zijn, is het een ideaal plekje. Bij de "Italiaan" verwacht je wat meer romantiek, maar als het restaurant half vol zit valt dat ook tegen. Het eten is kwalitatief wel beter, maar wellicht houd ik toch meer van pasta’s dan kamelenvlees.
Alle drie de gelegenheden hebben hun kwaliteiten:
• Noodle House: klantvriendelijkheid
• Piatto: kwaliteit van het eten
• Romancia: authentieke Saudische sfeer

Feitjes-van-de-week:
• Volgens de krant “ARAB News” staat Riyadh op de lijst van meest voordelige steden voor expats op de 10e plaats. De benzine is in 10 jaar ongeveer 40% goedkoper geworden (van 24 naar 13 dollar cent per liter)! Dus als je “zuunig” wilt leven en nog nadenkt over een verblijf, mogelijk helpt dit.
• Afgelopen jaar is de stressbestendigheid menigmaal behoorlijk op de proef gesteld, maar zo heftig als vorige week dinsdag op "King Khaled Airport", kort voor de vlucht naar Dammam, is het nog niet geweest. Plotseling ontdek ik dat de verkeerde laptop in mijn koffer zit; wat met een tweedaagse business trip en de finale "Talent Review Meetings" in het verschiet, natuurlijk super ongelegen komt. Goede raad is duur en met vereende krachten van Paul; Ed en de receptie van de compound, komt het toch nog goed. Een geluk dat Ed de volgende dag ook in Jubail moet zijn; dus een dag later rond 12 uur heb ik mijn juiste laptop. Het zijn niet mijn grootste vrienden, maar nog nooit heb ik dat ding zo gemist! Wat een opluchting.
• Weerpraatje: Afgelopen week was het winderig en dus “dusty”; de strak blauwe lucht maakte plaats voor een woestijnkleurige hemel, maar vandaag is het “korte-broeken-en-T-shirt weer”! De feiten:
o 25 graadjes
o luchtvochtigheid 30%
o 0% kans op regen
o nagenoeg windstil
o Vannacht is het helder en daalt het kwik naar 17 graden
• Het wordt weer eens tijd voor een binnenlands reisje en derhalve gaan we in het eerste weekend van april naar Madain Saleh; een oude stad in het noord-westen van Saudi Arabia en nauw verwant aan het bekendere Petra in Jordanië. Volgens velen moet je dit gezien hebben. I’ll keep you informed!
• Volgende week is er geen aflevering in verband met een korte vakantie in Limburg. Wie weet tot ziens!