Werken voor SABIC in Riyadh / Saudi Arabia
Door: Sjraar van Heijster
Blijf op de hoogte en volg Sjraar
26 December 2012 | Saudi Arabië, Riyad
Het begint in november 2011 als we met een aantal HR collega's van SABIC enkele dagen in Riaydh verblijven in verband met de "Global HR meeting". HR collega's uit Noord en Zuid Amerika; Midden en Verre Oosten en Europa ontmoeten elkaar voor de eerste keer om nader kennis te maken; ervaringen te delen en afspraken te maken over de verdere samenwerking. Het verblijf in Riyadh maakt indruk. Dat geldt zowel voor de sprookjesachtige avondrit van King Khaled Airport naar hotel "Four Seasons"; als het verblijf in dit luxe hotel; voor het gruwelijk drukke verkeer in deze 5 miljoen inwoners tellende stad waar géén openbaar vervoer is en niet wordt gefietst; en natuurlijk ook voor onze bijeenkomsten in het Head Office, waar je als niet-Saudi door je kleding meteen opvalt. Op de 33e verdieping van hotel "Four Seasons", hoog boven Riyadh, heb ik een luxe kamer. Zowel 's ochtends als 's avonds neem ik de tijd om voor het raam te gaan staan en naar het gekrioel te kijken. Een vreemde gewaarwording om vanaf deze plek uit te zien over een stad in zo'n onbekend land.
In de weken en maanden nadien wordt er met de collega's nog vaker over onze reis gesproken en ergens in april 2012 wordt mij door het management van HR de vraag gesteld of ik interesse heb in een langer verlbijf in Saudi Arabië. Hoewel ik eerder heb aangegeven daar interesse in te hebben, voelt het toch weer anders als je concreet de vraag krijgt of je dit wil. Ik denk erover na; praat er over met Carla en formuleer enkele voorwaarden waaraan het aanbod bij voorkeur zou moeten voldoen. Caspar en Wim houden me geregeld op de hoogte; ook als er geen nieuws is. In augustus komt het bericht dat er een optie is voor een HR Business Partner in het Head Office in Riyadh. Het is kort voor onze vacantie; inmiddels ben ik geïnformeerd over de voorwaarden en dat geeft dus gelegenheid om er uitvoerig over na te denken en te praten. Telkens als er een stapje wordt gezet in het proces voel je dat het serieuzer wordt; dat de spanning groeit en de vrijblijvendheid afneemt. Je stelt jezelf veel vragen, zoals: Wil ik dit nou echt? Zo ja, waarom wil ik dit dan? Waarom zoek ik deze onzekerheid op? Waarom in de laatste fase van je loopbaan nog zo'n klus oppakken? Wat kost me dit? Wat kost het Carla en mijn zonen Rik en Eef? Hoewel die vooral enthousiast zijn en zeggen "Pap, ga jij maar vast. Wij komen wel!" Wat geef je allemaal op? Wat krijg je terug? Na lang nadenken en veel praten voel ik dat er diep in me nog een vuurtje brandt om tegen het eind van m'n loopbaan nog iets te doen wat me een kick kan geven.
Tijdens de 2e "Global HR meeting" in september nodigt Abdulmohsen Al-Dubaib, HR Manager Head Office, me uit om samen met Carla, een kennismakingsbezoek te brengen aan Riyadh. Carla neemt het aanbod vol overtuiging aan, hoewel ze ernstig betwijfelt of ze in dit land kan aarden. Ik herken deze aarzeling en heb geen behoefte om haar te overtuigen van het tegendeel. Het is haar keus; "niet meegaan" maakt het besluit niet makkelijker, maar ze stimuleert mj om deze kans te pakken.
Bij het "fact finding visit" aan Riaydh is er een intensief programma. Er zijn de nodige individuele gesprekken met collega's in HR en met managers van diverse afdelingen; een workshop met HR collega's in Jubail en bezoek aan diverse compounds. Ook Carla heeft een programma en in de loop van de week wordt het voor haar duidelijk dat ze "zich-te-veel-opgesloten-voelt". Aan het eind van elke dag evalueren we de gebeurtenissen en soms lijkt het alsof de vragen zich steeds meer opstapelen. Een beeld dat me bij zal blijven is dat ik, staande in de lift van het Head Office, in de spiegel kijk en mezelf afvraag "Sjraar, nou effe eerlijk. Zie jij je over een aantal maanden dagelijks in deze lift staan?" Aan het eind van de week hakken Carla en ik de knoop door en tijdens mijn laatste gesprek met Abdulmohsen geef ik te kennen de uitdaging aan te gaan. Er zijn echter nog veel vragen en onduidelijkheden, maar Steve Jobs zei het al eens in 2005 bij een speech over "Personal ambition and finding happiness": "You cannot connect the dots looking forward you can only connect looking backwards. So you have to trust that the dots somehow connect in your future. You have to trust in something - your gut; destiny; life; karma, whatever".
De maanden november en december staan in het teken van de voorbereiding. Bespreken van de condities; fiscale zaken regelen; medische check up; verhuizing regelen; faciliteiten vervullen om de aanvraag voor een iqama (= werk- en verblijfsvergunning) in werking te stellen etc.
In de afgelopen maanden hebben we ontzettend veel reacties gekregen op ons besluit. De meest gehoorde woorden van de afgelopen periode zijn "dapper" en "gedurfd". Zeker nu de periode van afscheid nemen is aangebroken, ga je je nog meer realiseren dat je een ingrijpend besluit hebt genomen. De wijze waarop ik door SABIC collega's in Sittard en Bergen op Zoom wordt uitgeluid, gaan Carla's en mijn verwachtingen te boven. Een dia-presentatie; een compleet boekwerk van HR collega's; een fotocollage; diverse boeken om Arabisch te leren; om het Midden Oosten te ontdekken; over de gewoonten en etiquetten; zelfs een Koran (!); cadeaubonnen en heel veel flessen alcohol. De voorraad wordt zo omvangrijk dat deze, ook al staan de feestdagen voor de deur, niet meer kan worden "verwerkt"; meenemen kan echter niet, dus dan hebben we nog wat bij thuiskomst.
Vanaf januari 2013 zal ik voor mijn werkgever SABIC Limburg BV twee jaar op het hoofdkantoor in Riyadh op de afdeling HRM werkzaam zijn.
Ik ben erg benieuwd wat me te wachten staat, zowel op het gebied van werken als wonen. Veel zaken moeten nog worden ingevuld en dus zullen de eerste weken van mijn verblijf vooral gericht zijn op beeldvorming over de HR-afdeling; de organisatie; de cultuur; omgeving buiten het werk en het acclimatiseren in de geheel nieuwe wereld.
I'll keep you informed!
Periode:
3 januari 2013 tot en met 31 december 2014
In de weken en maanden nadien wordt er met de collega's nog vaker over onze reis gesproken en ergens in april 2012 wordt mij door het management van HR de vraag gesteld of ik interesse heb in een langer verlbijf in Saudi Arabië. Hoewel ik eerder heb aangegeven daar interesse in te hebben, voelt het toch weer anders als je concreet de vraag krijgt of je dit wil. Ik denk erover na; praat er over met Carla en formuleer enkele voorwaarden waaraan het aanbod bij voorkeur zou moeten voldoen. Caspar en Wim houden me geregeld op de hoogte; ook als er geen nieuws is. In augustus komt het bericht dat er een optie is voor een HR Business Partner in het Head Office in Riyadh. Het is kort voor onze vacantie; inmiddels ben ik geïnformeerd over de voorwaarden en dat geeft dus gelegenheid om er uitvoerig over na te denken en te praten. Telkens als er een stapje wordt gezet in het proces voel je dat het serieuzer wordt; dat de spanning groeit en de vrijblijvendheid afneemt. Je stelt jezelf veel vragen, zoals: Wil ik dit nou echt? Zo ja, waarom wil ik dit dan? Waarom zoek ik deze onzekerheid op? Waarom in de laatste fase van je loopbaan nog zo'n klus oppakken? Wat kost me dit? Wat kost het Carla en mijn zonen Rik en Eef? Hoewel die vooral enthousiast zijn en zeggen "Pap, ga jij maar vast. Wij komen wel!" Wat geef je allemaal op? Wat krijg je terug? Na lang nadenken en veel praten voel ik dat er diep in me nog een vuurtje brandt om tegen het eind van m'n loopbaan nog iets te doen wat me een kick kan geven.
Tijdens de 2e "Global HR meeting" in september nodigt Abdulmohsen Al-Dubaib, HR Manager Head Office, me uit om samen met Carla, een kennismakingsbezoek te brengen aan Riyadh. Carla neemt het aanbod vol overtuiging aan, hoewel ze ernstig betwijfelt of ze in dit land kan aarden. Ik herken deze aarzeling en heb geen behoefte om haar te overtuigen van het tegendeel. Het is haar keus; "niet meegaan" maakt het besluit niet makkelijker, maar ze stimuleert mj om deze kans te pakken.
Bij het "fact finding visit" aan Riaydh is er een intensief programma. Er zijn de nodige individuele gesprekken met collega's in HR en met managers van diverse afdelingen; een workshop met HR collega's in Jubail en bezoek aan diverse compounds. Ook Carla heeft een programma en in de loop van de week wordt het voor haar duidelijk dat ze "zich-te-veel-opgesloten-voelt". Aan het eind van elke dag evalueren we de gebeurtenissen en soms lijkt het alsof de vragen zich steeds meer opstapelen. Een beeld dat me bij zal blijven is dat ik, staande in de lift van het Head Office, in de spiegel kijk en mezelf afvraag "Sjraar, nou effe eerlijk. Zie jij je over een aantal maanden dagelijks in deze lift staan?" Aan het eind van de week hakken Carla en ik de knoop door en tijdens mijn laatste gesprek met Abdulmohsen geef ik te kennen de uitdaging aan te gaan. Er zijn echter nog veel vragen en onduidelijkheden, maar Steve Jobs zei het al eens in 2005 bij een speech over "Personal ambition and finding happiness": "You cannot connect the dots looking forward you can only connect looking backwards. So you have to trust that the dots somehow connect in your future. You have to trust in something - your gut; destiny; life; karma, whatever".
De maanden november en december staan in het teken van de voorbereiding. Bespreken van de condities; fiscale zaken regelen; medische check up; verhuizing regelen; faciliteiten vervullen om de aanvraag voor een iqama (= werk- en verblijfsvergunning) in werking te stellen etc.
In de afgelopen maanden hebben we ontzettend veel reacties gekregen op ons besluit. De meest gehoorde woorden van de afgelopen periode zijn "dapper" en "gedurfd". Zeker nu de periode van afscheid nemen is aangebroken, ga je je nog meer realiseren dat je een ingrijpend besluit hebt genomen. De wijze waarop ik door SABIC collega's in Sittard en Bergen op Zoom wordt uitgeluid, gaan Carla's en mijn verwachtingen te boven. Een dia-presentatie; een compleet boekwerk van HR collega's; een fotocollage; diverse boeken om Arabisch te leren; om het Midden Oosten te ontdekken; over de gewoonten en etiquetten; zelfs een Koran (!); cadeaubonnen en heel veel flessen alcohol. De voorraad wordt zo omvangrijk dat deze, ook al staan de feestdagen voor de deur, niet meer kan worden "verwerkt"; meenemen kan echter niet, dus dan hebben we nog wat bij thuiskomst.
Vanaf januari 2013 zal ik voor mijn werkgever SABIC Limburg BV twee jaar op het hoofdkantoor in Riyadh op de afdeling HRM werkzaam zijn.
Ik ben erg benieuwd wat me te wachten staat, zowel op het gebied van werken als wonen. Veel zaken moeten nog worden ingevuld en dus zullen de eerste weken van mijn verblijf vooral gericht zijn op beeldvorming over de HR-afdeling; de organisatie; de cultuur; omgeving buiten het werk en het acclimatiseren in de geheel nieuwe wereld.
I'll keep you informed!
Periode:
3 januari 2013 tot en met 31 december 2014
-
26 December 2012 - 12:59
Willem Willems:
We keep in touch!
-
26 December 2012 - 13:56
Ben:
Hi Sjraar, hoe is het.
Wat gaat het snel, ik zie dat je over een week al vertrekt.
Heb je veel zin in je nieuwe avontuur??
veel succes en we bellen.
groetjes, ook aan Carla,
Ben -
28 December 2012 - 12:04
Ingrid:
Gevonden!
Goed geschreven, Sjraar!
We hangen aan je lippen, ben erg benieuwd naar de vervolgverslagen. Het blijft een stoere move en daar willen we natuurlijk bij zijn!
Hald dich! Ingrid -
28 December 2012 - 17:39
Iris Merkelbach:
hallo Sjraar en Carla,
Hoe gaat ie?
Leuke site?
Het gaat er nu echt op aan!
Volgende week rond deze tijd ben je er al.
Gooje roetsch.....
En we houden contact.
Groetjes aan Carla.
Iris -
28 December 2012 - 20:16
Nelly Kessels:
Hoi Sjraar en Carla
Leuk verslag ,we houden contact, goeie jaarwisseling
Dikke knuffel ook voor Eef en Rik
Nelly -
01 Januari 2013 - 13:14
Joanvanheijster:
Heej sjraar! Wat een leuke blog om te lezen. Bij deze een gelukkig en succesvol 2013 gewenst en natuurlijk veel succes in Riyadh en ik blijf je via deze blog zeker volgen ;)
Groetjes Joan -
01 Januari 2013 - 13:26
Nol:
Hey Sjraar,
Mooie en gewetensvolle eerste aanloop analyse.
2013 mag een jaar worden van BETER in plaats van 'meer,meer,meer' .
Veel voorspoed en toi,toi,toi!! Fellow you!
Grtzz,
Nol -
02 Januari 2013 - 22:43
Tine:
Hallo Sjraar,
Joh, wat een onderneming, zo lang van huis, zonder je gezin, maar is zeker een hele uitdaging en spannend wat er allemaal op je pad komt.
Zo te lezen ben je niet over 1 nacht ijs gegaan en je zaakjes goed op een rij gezet.
Ik hoop dat je een goede keus hebt gemaakt en je geen heimwee krijgt.
Ik zal zeker je verslagen gaan volgen.
Goede reis, succes en kom gezond weer terug.
Groetjes aan Carla....Tine -
03 Januari 2013 - 06:52
Erna:
Hallo Sjraar,
Petje af dat je deze beslissing hebt genomen.
Erg leuk dat we je bezigheden via deze website kunnen volgen.
Ik heb de website bij mijn favorieten gezet.
Ik wens je veel succes en ach de tijd vliegt........
Tot ziens.
Groetjes Erna -
03 Januari 2013 - 09:19
Tessa Snellen Van Vollenhoven:
Hi Sjraar,
Goede reis en heel veel succes!! Leuk om zo al jouw ervaringen 'mee te mogen lezen'!
Groetjes,
Tessa -
03 Januari 2013 - 09:57
Ger Heuts:
Hoi Sjraar,
Goede reis en succes. i.v.m. val en sleutelbeen gebroken kan ik voorlopig niet fietsen.
Ik blijf je volgen.
Ger -
03 Januari 2013 - 20:10
Fitseroetberg:
Hi Sjraar,
Als SABIC en fietscollega ben ik natuurlijk geinterreseerd.
We gaan je volgen!!
groet
Harrie -
06 Januari 2013 - 12:03
Mart En Sylvia:
Sjraar,
Ook wij wensen je heel veel succes bij dit avontuur.
We zullen je verhalen volgen.
groetjes,
Mart en Sylvia -
06 Januari 2013 - 18:41
Jet/Joep:
Hoi Sjraar,
Veel succes en we zullen je ook blijven volgen.
Groet,
Jet, Joep. -
07 Januari 2013 - 11:53
Hellen Nelissen:
He Sjraar,
Heel veel succes daar in het zonnetje!
Groetjes Hellen
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
