Deel 25: Werken voor SABIC in Riyadh/Saudi Arabia

Thema van de week: Allemaal beestjes

Weken: 1 – 7 september

In de laatste twee afleveringen heb ik gevraagd of er lezers zijn die enig idee hebben wat de vertaling is van “Ana abi kahwa budoon sukar ma laban”. Er zijn diverse oplossingen ingestuurd, maar de juiste ontbreekt! Het betekent: “Ik heb graag koffie, zonder suiker en met melk”. De jury kan zich formeel opstellen en de prijzen in de zak houden; maar gezien de inzet en de kwaliteit van de oplossingen van met name Juni en Jet & Joep (grootste dadelliefhebbers?), is een genereus gebaar op z’n plaats. Volgende week vrijdag ga ik naar de dadelmarkt en daar zullen wel twee doosjes te koop zijn. Als het enigszins mogelijk is, worden de prijzen per post toegezonden en anders kom ik deze bij mijn volgend “family-visit” persoonlijk afleveren. Alle inzenders hartelijk dank voor jullie deelname!

Afgelopen weekend hebben Ed en ik onze verkenningstochten in Riyadh weer voortgezet. Na een zoektocht op internet, besluiten we om eens te gaan bekijken welke beesten er in Riyadh zijn en gaan naar de “pet souk”. Wat zegt internet hierover:

“Sometimes in life, things are not always as you would expect. Riyadh’s pet souk could well be a classic example. It is a conglomeration of shops with birds of every description, fish in an innumerable colours, as well as other animals, most notably dhab – a large spiny-tailed lizard (Uromastyx aegyptius microlepis) that lives in the desert. Think twice, though, about taking children to this souk as some of the animals are not very well looked after and for some it could be a distressing sight.

In common with many countries around the Middle and Far East, pet birds are often dipped into vats of dye (= paint) to make their colours stand out; and it’s not even just the plain chicks that get dyed, but even budgerigars (= grasparkieten) and other birds that already possess quite outstanding plumage! Dye is even injected into some of the fish!

If you get to wonder what kind of a pet a dhab would be, you should be aware that they are considered a cullinary delicacy by bedouin and the fact that there is an istiraha (meeting house) for bedouin just eight kilometres down the road might explain the brisk trade in this species”.

Dat klinkt spannend en lijkt de moeite waard om eens een kijkje te nemen, maar de “istraha” gaan we in elk geval niet bezoeken.

Bij het bestellen van de taxi kijken de receptionisten me aan alsof ze zeggen willen: “Waar gaan die twee nu weer naar toe?” Kennelijk zijn ze niet bekend met deze locatie, de internet- informatie bekijkend niet geheel onbegrijpelijk, en alvorens er een bevestiging komt, moet er eerst overleg met de baas plaatsvinden. Een cultuurtrekje met betrekking tot hiërarchie-gevoeligheid, waarover later nog een beetje meer. Na een half uur komt er een telefoontje dat het akkoord is en dus gaan we op zaterdagmiddag naar de pet souk. Na ongeveer drie kwartier rijden naar het zuiden van Riyadh, zet de chauffeur ons af en bij het betreden (eigenlijk een te mooi woord voor deze verzameling hokken) doen we, in lijn met datgene wat er op internet wordt gezegd, direct een onverwachte en lugubere ontdekking. Voor de eerste keer in het Kingdom krijg ik last van vliegen, en wel als gevolg van een dode hond!

Om je enig idee te geven van deze souk. Stel je voor, je hebt een grote verzameling dierenwinkels welke bij elkaar liggen; een soort meubelboulevard, maar dan lang niet zo fraai en allemaal ondergebracht in één gebouw. Elke winkel verkoopt een bepaald soort beesten; de een vissen; de ander duiven; een derde papegaaien; kanaries; kippen; eenden; ganzen; kalkoenen; katten; stekelvarkens; leguanen; apen enz. Daarnaast verkopen ze natuurlijk allemaal diervoeding; speeltjes; hokken en kooien.

De “winkels” hebben een oppervlakte van ruwweg 7; bij 3; bij 4 meter; tegen de muren staan van onder tot boven kooien met “allemaal beestjes”. De omstandigheden waarin de dieren verkeren, zijn “beestachtig”; de temperatuur is hoog en de ruimte zeer beperkt. Het lijkt mij niet dat er in dit land enige wetgeving bestaat over dierenwelzijn. De deur van elke nering staat open en het klimaat binnen komt ons dermate verdacht voor dat we geen stap over de drempel zetten, behalve bij de “viswinkels”. Als ik later op kantoor aan mijn Saudische collega’s vertel dat ik de “pet souk” heb bezocht, is er enige schrik en ook wat zorg omtrent mijn welzijn. Ken je nagaan! Een anekdote van een collega: “I bought there once a turkey and never got it cooked!”

Nog een paar concrete voorbeeldjes? Drie honden geketend in een kooi, welke onze “Quincy” voor zich alleen heeft; een kooi met twee apen én twee honden; misschien gaat dat goed, maar toch een verrassend beeld; honderden kuikens in een kooi(tje); tientallen duiven op een kleine ruimte; grote kalkoenen in veel te kleine hokken.

Achter de souk ontdekken we een markt. Hier treffen kleine boeren en hobbyisten elkaar en verhandelen vogels; duiven; eenden; kippen; kalkoenen; papegaaien etc. De verkopers doen erg hun best om de “waar” aan te prijzen, maar er zijn meer kijkers dan kopers. Ook wij zijn natuurlijk kijkers, al moet ik Ed, die medelijden krijgt met de beestjes, ervan weerhouden om ergens wat te kopen.
Het is een een zeer authentieke omgeving waar nauwelijks een westerling komt en dus worden we weer met enige regelmaat; met name door jongeren; aangesproken en gevraagd naar onze herkomst; de reden van onze aanwezigheid in deze omgeving en in het Kingdom. Kennelijk hebben zij het meest behoefte aan contact met westerlingen. Dit gaat allemaal in een uiterst vriendelijke sfeer, maar als ik door een oudere man wat fel wordt aangesproken, is het even schrikken. Hij wil niet dat ik foto’s maak. Zijn verzoek volg ik (voorlopig) netjes op; totdat anderen juist poseren met hun beestjes. Men raadt ons aan om in de winter nog eens terug te komen; dat houden we zeker in gedachten want de variatie aan beesten is dan nog groter. Er zijn dan paarden; wolven; slangen en andere reptielen. Al met al inderdaad zoals in de aanhef op internet: “Sometimes in life, things are not always as you would expect“, maar in dat gewenningsproces zijn we al een heel eind gevorderd.

Nog even terugkomen op het thema “gevoelig voor hiërarchie” en om je hierbij een beeld te geven een paar voorbeeldjes van de afgelopen week.

Een medewerker bezoekt mij om iets te bespreken en neemt plaats in een stoel, terwijl ik achter mijn bureau zit. Deze opstelling schept voor mijn gevoel altijd te veel afstand en dus ga ik dichterbij hem zitten. De medewerker wil de oorspronkelijke opstelling echter in tact houden en we raken hierover in gesprek. Hij verzekert me dat hij “mijn” opstelling plezieriger vindt, maar het gevoel heeft op deze wijze geen respect te tonen. Hij werkt inmiddels 20 jaar en heeft nog nooit een opstelling meegemaakt waarin iemand die in zijn ogen “hoger geplaatst” is in de hiërarchie, naast hem komt zitten. Binnenkort zal hij me weer bezoeken; eens kijken of ik hem gerust heb kunnen stellen en benieuwd voor welke opstelling hij dan kiest.

Ander voorbeeldje, waarbij de hiërarchie wordt gebruikt om (te proberen) zaken te regelen. Een collega van een andere afdeling moet een klus gaan klaren in Jubail en vraagt mij om mee te gaan, maar ik heb andere prioriteiten en heb dit al diverse malen kenbaar gemaakt. Als ik voor de vierde keer aangeef niet op zijn verzoek in te kunnen gaan, belt hij in mijn aanwezigheid mijn baas. Er volgt een gesprek onder zes ogen; hij beklaagt zich over mijn opstelling en vindt dat dit niet kan. Mijn baas steunt (gelukkig) mijn keuzes. Zo kun je dus ook proberen om middels de hiërarchie zaken gedaan te krijgen, maar die aanpak voelt voor mij in elk geval (nog) niet lekker.

Feiten van de week:
• Marco van der Sanden; Bas Voor den Dag en Michel Wintraecken op bezoek en dus wordt er weer even bijgepraat over “Sittard”; “Riyadh”; "De toestand in het Midden Oosten" en andere zaken. Bas en alle andere SABIC-ers veel succes op de Ventoux!
• Onder expats wordt de toestand in het Midden Oosten en met name Syrië, natuurlijk met veel interesse gevolgd; van echte onrust is echter geen sprake.